Waarom vallen er steeds meer mensen om alsof het herfst is?
Je scrollt. Je leest. Je hoort het. Weer iemand plotseling overleden. Nog zo jong. Kreeg ineens een hartstilstand. Werd niet meer wakker.
Het is alsof de dood tegenwoordig een snellere inbox heeft dan de postbode. En iedereen fluistert, maar niemand zegt het hardop:
Wat ís hier aan de hand?
We worden overspoeld met verklaringen: stress, pech, genetica, “het zal wel toeval zijn.”
Maar het voelt… anders. Alsof de wereld iets probeert te zeggen, en wij te druk zijn met doen alsof het regent.
Misschien is het de nasleep van een pandemie waar we te snel een strik om hebben gebonden.
Misschien is het het lichaam dat niet meer meekomt met een leven vol deadlines, gifstoffen, prikkels, en prestatiedruk.
Misschien is het een combinatie van dingen die niemand wil benoemen — want dan moeten we er iets mee.
We zoeken de schuld vaak in de verkeerde hoek
We vragen niet:
🌀 Hoe leefde deze persoon?
🌀 Hoe ziek is onze maatschappij geworden?
🌀 Wat hebben we geleerd van al die ‘toevallige overlijdens’ — of liever gezegd, wat durven we nog te voelen?
Nee. We zeggen: “Tja, het zal z’n tijd wel geweest zijn.”
Of erger: “Dat gebeurt nu eenmaal.”
Maar dat doet wat met een mens. Zeker als je chronisch ziek bent. Als je lichaam elke dag overleeft terwijl anderen ‘ineens’ verdwijnen. Dan voel je dat spanningsveld: tussen dankbaarheid en wantrouwen. Tussen leven en overleven.
De dood is geen sensatie.
Maar het mag wel een signaal zijn.
Laten we tenminste durven vragen:
– Waarom valt dit zoveel mensen op?
– Waar zijn de cijfers?
– Waarom voelt het alsof niemand het écht wil weten?
Want zolang we doen alsof het normaal is dat jonge mensen, fitte mensen, zieke mensen zomaar dood neervallen, blijven we stil. En stil zijn is gevaarlijk.
Stil zijn is meewerken aan een wereld die liever niet kijkt.
Ik ben geen arts.
Ik ben geen wetenschapper.
Ik ben gewoon iemand met ogen, oren en een hart dat sneller klopt als mensen te vroeg gaan.
Dus zeg het maar:
Voel jij het ook, of ben ik de enige die het hardop durft te zeggen?
