Ik weet dat ik er woon. En ik ben dankbaar dat ik een dak boven mijn hoofd heb. Maar serieus, Gemeente Bernheze… jullie hebben mij en mijn buren jarenlang laten stikken met een levende ramp voor onze deur:
Een boom. Geen gezellige boom. Geen mooie bloesemboom. Nee, een monster van een boom.
Een boom die:
- Mijn zonnepanelen volledig in de schaduw zet.
- Met z’n dikke, agressieve wortels door onze riolering groeit.
- Al twee keer heeft gezorgd voor water uit de plee dat gewoon het huis in stroomde. Bah bah.
- Jaarlijks enorme takken laat vallen, zo groot dat je er een kinderbed van kunt maken.
- Onze buren ook al opzadelt met rioolproblemen.
En wat doet de gemeente? Helemaal niks. Noppes. Terwijl ze weten dat die boom een risico vormt.
Wat moet er gebeuren? Moet er eerst een tak op een auto vallen? Op een kind misschien? Pas dan actie?
En dan heb ik het nog niet eens gehad over de stoeptegels. Die staan helemaal scheef en groeien omhoog door diezelfde wortels. Mensen struikelen er dagelijks over. Wat als er iemand op z’n hoofd valt? Een schedelbasisfractuur oploopt? Of erger: een dwarslaesie? Wat doen jullie dan, gemeente Bernheze? Wéér niks?
En dan zeggen ze: “Oh ja, bomen zijn belangrijk.”
Klopt. Maar niet elke boom hoort in een woonwijk. Zet hem in een natuurgebied. Geef hem ruimte. Daar waar hij niemand verwondt en niets kapotmaakt.
En weet je wat WEL werkt in een straat?
- Kleine fruitboompjes 🍎
- Dwergboompjes die niemand wurgen
- Groentetuintjes, kruidenhoekjes, samen dingen planten
- Saamhorigheid. In plaats van constante ergernis en schade.
En dan nog dat grasveldje voor de huizen… waar vroeger struiken stonden. Ineens was het weg. Geen overleg, geen inspraak. Nu is het een poepveldje voor honden. Prima, honden moeten ook plassen. Maar waarom mogen wij inwoners daar niet iets van maken?
Wat als jullie gewoon luisteren naar de buurt?
- Laat ons dat veldje omtoveren tot een bloementuin of een klein buurttuintje.
- Of pak het voetbalveldje aan! Knap het op, maak het weer leuk voor kinderen.
- Zet er houten bankjes neer, een tafel erbij… zodat ouders kunnen zitten, buurten, en hun kinderen in de gaten houden.
Gemeente Bernheze, luister:
Maak van deze wijk weer een plek waar mensen blij van worden. Niet waar ze struikelen, vloeken en dweilen.
Geef de straat terug aan de mensen. Niet aan boombeesten uit Jurassic Park.
En misschien, heeeel misschien… dat de gemeente dan eindelijk denkt:
“Laten we luisteren naar onze inwoners voordat ze ons in een blog aan de digitale schandpaal nagelen.”
Nou, here you go.
Groetjes,
