Een trage start. Maar ik ben er nog.
Dit jaar begon niet met vuurwerk.
Niet met een kerstboom.
Niet met een perfecte nieuwjaarswens op 1 januari.
Het begon met revalidatie.
Met oefenen. Grenzen zoeken. Soms vloeken op mijn lichaam. Soms trots zijn omdat iets wél lukt.
Maar het zwaarste stuk zit niet in mijn spieren.
Ik doe EMDR.
Op 25 februari 2023 viel ik thuis in mijn veilige bed in slaap.
Op 28 februari werd ik ergens anders wakker.
Drie dagen ben ik kwijt.
Volgens de verhalen was ik bij kennis. Ik praatte. Ik reageerde.
Maar ik herinner me niets.
Dat gat laat me niet los.
EMDR is therapie die helpt om traumatische herinneringen te verwerken. Je brein wordt als het ware opnieuw geordend terwijl je oude beelden terughaalt. Dat klinkt technisch. In werkelijkheid is het diep graven.
Soms komt er iets omhoog wat ik liever had laten liggen.
Soms voelt het als een tweede gevecht.
Na een sessie word ik stil.
Bank. Hond. Dekentje. Tv. Fles cola.
Niet omdat ik niks wil.
Maar omdat mijn systeem zegt: genoeg.
Ondertussen lees ik jullie berichtjes nog steeds.
Ik zie dingen voorbij komen.
Ik probeer te reageren waar het lukt.
Ook al ben ik stil, ik ben niet weg.
En ja… ondertussen bouwen we ook gewoon verder.
De zomervakantie is geboekt. We gaan weer naar Kroatië. Naar Trsteno. Naar mensen die ik inmiddels gewoon mijn vrienden noem. Omdat ik me daar thuis voelde. Echt thuis.
Dat gevoel neem ik mee.
En naast alles wat er persoonlijk speelt, proberen we ook Mystic Luna verder op te bouwen.
De webshop is inmiddels geopend:
https://mysticlunacraft.com/
Dus als je een leuk sieraad wilt scoren of gewoon nieuwsgierig bent — blijf Mystic Luna volgen.
Het leven stopt namelijk niet terwijl je herstelt.
Het beweegt mee.
Mijn start van 2026 is traag.
Maar ik ben er nog.
En dat is genoeg voor nu.
— Sankyra
